Category: Edebiyat

ellerimde tütün kokusu var aklımda da sen   kayıp gidiyor ellerimden tütünler tutmaya çalışıyorum ama seni   aklımdan biri geçecekse elim hep sana gidiyor   ama ellerim uzanmaz o kadar uzağa zira güneş batıyor,...

oturup bilgisayarın başına yaşamadığı, tanımadığı insanları yazmak pek de işine gelmiyordu açıkcası, ama el mahkum, kalkamıyordu yerinden ve anlatıyordu bu evrende hiç var olmayan simitçi rıfkı’nın acı dolu öyküsünü

sarı parlak avizeler ve bembeyaz bir tavan kargalar acılarınla beslenir, bunu unutma çiçeklere su vermeyi ihmal etme, ben yokken onları kurutma pimapenin yıllardır silinmeyen boşluklarında sıkışmış bir kir gibiyim gecenin boşluğunda sallanmak mı yoksa...

bir kız vardı 1969’a dönecek olursak eğer, resmen aklını kaçırmıştı. ben genç bir oğlandım oldukça da utangaç yalnızlığın tebdili mekanında sadece o ve ben   ve birden denize düştük yıldızların arasına sen, ben ve...

sabahları alarm eşliğinde karın ağrılarıyla uyanmalar ve mide bulantıları öğlenleri hafiften hissedilen bağırsak bozuklukları ve zoraki sonucu dışavurum   akşam üstüne doğru düzelen akşamdan kalmalıklar ve sonra yine aynı senaryo hem de her gece...

sen de çok özledin biliyorum, anlıyorum ben de çok özledim, hiçbir şeyi özlemediğim kadar gidelim diyorsun ama ben gelemem olmaz   kötü oluyorum, iyi hissetmiyorum artık kendimi orada geçmişi geçmişte bırakmak lazım bazen unutulmuş...

şömineye bakıyorum o da bana sonra bir kadın görüyorum şöminenin içinde yanıyor kurtarmak istiyorum ama nafile

zifiri karanlıkta hüznümden dans ederken kendi kendime aklımdan geçen sorulara yanıt bulmaya çalışıyordum ta ki odanın kapısı açılana ve zifiri karanlık masmavi ışıkla yer değiştirene kadar sonra birden durdu her şey hüzün dağıldı kendimi...

bir yastığın kenarına sinmiş saatlerdir aynı noktaya bakan iki göz bebeği, yatağın kenarından yavaşça yuvarlanıp aşağı düşmüş bir kırık şarap şişesi, ölümü beklemek mi güneşi doğurmak mı daha uzun sürer saat 04:00’ten sonra  ...

kendimi kaybederken kaşmir halılar üzerinde damarlarım her zamankinden daha geniş güneş her zamankinden daha küçük gözbebeklerim bu kadar büyümüşken   kendimi ararken gökyüzündeki bulutlar içinde rüyalarım her zamankinden daha fantezik para her zamankinden daha...

karanlıklar içindeyim ciğerimde duman senin peşindeyim iki yol var demiştin hangisini seçeyim hepsinin sonu aynı çok yukarlarda biri mumları yaktı bunları yaptı neden soruyorsun nereye gidiyorum nerdeyim bir bilsem nerdeyiz bir bilsek çok karanlık...

herkes nasıl bir yanlışın içinde olduğumuzu biliyordu ama kimse herhangi birşey demiyordu hatırlıyor musun o geceyi? deniz kıyısındaki tek şeritli ama çift yönlü yolda son süratta gittiğimizi ters yönden sırılsıklam sarhoştuk ve ben seni...

sıcak yaz günlerinin soğuk geceleri olur bilir misin ben her sabah iskelede uyanırım geceden yatmışımdır iskeleye çok da fark etmeden hem de   sabaha karşı denizin kayaları tokatlayışıyla uyanırım sanki tokadı kendi yüzüme yer...

tuşların basıldığı yerdeyim son şarkıların söylendiği   anıların sonunda şişelerin dibindeyim   her şeyin bittiği noktadayım ve başladığı çizgide   ucundayım uçurumun bir yandan da bir başka yamacın başında   bitmesi gerektiği gibi bitmedi...

ayıp çok ayıp çok çok ayıp müthiş derecede ayıp bu yapılan yapılır mıydı zamanında biz olsaydık orada, o anda, onunla, o sebeple