yıldızın intiharı

şubat ortasında soğuk bir yaz gecesi gibi içim
sen gittiğinden beri küresel değil, bireysel yaşanıyor ısınmalar
bir yıldız kayıyor, sen de görüyor musun
nefes almak yaşamak değildir diye bağırıyor bir hurdacı
ilk acıyla da ölünmüyor diye iç geçiriyorum
ama ölenler var elbet, lakin ilk değil hiçbir zaman
belki sonuncuyla
bir yıldız daha kayıyor yakalayabildin mi
kendisiyle kalınca anlıyor insan hayatı
soğuk betona yüzüstü çarpılınca
her şakasına gülünce kendisinin
ne kadar samimi ki önce içinden geçeni dışavurunca komik gelmesi
kocaman bir sancı, ya da belki sanrı
insanın kendini güldürebilmesi
bir yıldız daha kaydı
anlatsa roman olurdu elbet
anlatamadan bıraktı kendini
son anından anlıyor kendisi
kocaman bir boşluğa yüzüstü gerilince

24.04.2021