Yirmi Sekiz

gökyüzünün sağdıcı

akşama doğru, daha yeni kurumuş terleri gökyüzünün

 

günün yorgunluğunu atmak için bir şişe açar

kararmadan başlar içmeye, ta ki aydınlanana kadar

sabaha karşı bütün o sarhoşluğunun etkisiyle ağlar

hüzne boğulur, sel götürür yer yüzünü

ne dertlidir ki o, okyanusları var eder kederinin dışavurumundan