Category: Şiir

ankara 0

ankara

kar yağsa da kurtulsak bu puslu havadan kaldırımları ışıldasa kızılay’ın, ankara’nın göz yaşları dökülse bu şehrin yerlere tane tane, pür pür   kar yağsa da hüzünlensek bu akşam da yaksak birer cigara şöminenin önünde...

muhtemel bir ömür 0

muhtemel bir ömür

son saatimde uyandım uykumdan beyaz masanın ucunda duran iskemleye oturdum son nefesimi vermek için hazırlıklarımı yapmaya başladım elli dört dakikam kalmıştı geriye tüm bu yaşantıdan iskemleye oturup yazmaya başladım zamanım yettiğince yazabildiğimce yaşayabilecektim, ama...

realite 0

realite

gel zaman git zaman, bir zaman evren patladı ve saçıldı her yere her şey ve bir anda tekrardan geri sarmaya başladı gerçeğimin üzerinde bulutlar bitmeye başladı deniz kumlardan çıktı, gökler bulutların içinden ve aşk...

bir bulut içinde bir evren 0

bir bulut içinde bir evren

denizler içinde bir deniz bir bulut içinde bir evren bir evren içinde de sen yosun kokuyor sahiller çok özlüyorum o zamanları yaşlarını dökerken şimdi geri dönüp bakarken dünden yarına çalıyorken yapraklarından zamanları toprak kokan...

hüzünbaz bekleyişler 0

hüzünbaz bekleyişler

bekle dedi, gitmeden önce beklemesini söyledi ama dönemeyeceğini adı kadar iyi biliyordu bekleyeceğim dedi bekleyeceğini söyledi ama beklemeyeceğini geçmişi kadar iyi biliyordu   sonra o adını unuttu, o da geçmişini, ama ne dönen oldu...

zehrin içindeki deniz 0

zehrin içindeki deniz

kum taneleri gibi çok kolay ayrılıp çok da kolay birleşirdik   cennetten akan yağmur damlaları yıkayın beni tamamiyle arınmalıyım bu zehirden kusmalıyım içimdeki her şeyi ama nasıl kum tanelerinin arasına saklayarak kaçmalıyım bu sahilden...

o yaz, şu gece, bu sahilde 0

o yaz, şu gece, bu sahilde

minik ayaklarıyla basarak kumlara indi sahile o gün içindeki huzursuzlukla denize baktı, deniz küskündü gökyüzüne baktı, yıldızlar hala yerindeydi ama konuşmuyorlardı onunla bir şarkı mırıldanmaya başladı nefesi kesilene kadar da sürdürdü kesiliyordu minik nefesi...

denizin diğer ucu 0

denizin diğer ucu

yıldızlar üstümüze yağacak dedi bir nefes aldı yoruldu bir nefes verdi ve devam etti; yıldızlar üstümüze yağdığında tam olarak burada olmalıyız tüm bu hislerimizle, kendimizden hiçbirşey kaybetmeden çok uzakta dedi, gökyüzünü gösterdi sonra işaret...

gerçeğe düşüş 0

gerçeğe düşüş

ağrı nüksediyor tekrardan hissediyorum dolaşıyor damarlarımda yavaş yavaş hiç geçip gitmeyecekmiş gibi içimden çıkmayacakmış gibi   iğneyi hazırlıyorum ama ellerim titriyor artık dayanamıyorum bu acıya damar yolunu bulamıyorum bu karanlıkta el yordamıyla kontrol ediyorum...

kim? 0

kim?

anahtarına basarak açtığım ışıklar lambalar değil, yıldızlar sanki kulaklığımdan gelen ses yapay değil doğanın türküsü belki içime çektiğim hava değil şairin de bahsettiği gökyüzü gibi ben aslında ben değil, senimdir kim bilebilir ki? kim?

70lik faik abi 0

70lik faik abi

gözleri kan çanağı olana kadar içerdi rakıyı kimseye de doğrudan bir zararı dokunmamıştı bunca yıl boyunca, ama elbet bir faydasının dokunduğunu da söylemek mümkün değildi. sonra bir gün rakı masasına ölünce ne karısı üzüldü...

denizin dibi 0

denizin dibi

medcezirler girdabı çağırır girdaplar ise beni dönüp dolaşıp içinden çıkamıyorum bir türlü neden titreşiyor bu denizin altı   denizin dibine bakan açık gözler denizin ortasındayken dalgalı denizin de dibini görebilirler mi tamamıyla çıplakken  ...

luna 0

luna

ay gene göğe yükseliyor – her gün olduğu gibi- huzursuzluğum artıyor bu acaba huzursuzluk değil de anksiyete mi çözemiyorum geceler bitmek bilmiyor gecenin bittiğini görmeden uyumak istemiyorum sanki başıma bir şey gelecekmişcesine korkutuyor beni...