yaprakların hışırtısı rüzgarla

olası depremlerden korkan ruhum

seni arar ellerim geceler boyu

yalnızlığı tutmaktan çürür ellerim

çığlıklar böler rüyaları

 

yaprakların hışırtısı rüzgarla

seni hatırlatır güz akşamları

ve bir tını kulaklarımda

sanki ala kahkahan salonda, koridorda

 

 

 

 

yağ kandilim söndü
gecenin ışığı nerdesin?

hangi ellerde ellerin
hangi düşlerde düşlerin?

kırık bir aynayım artık
görüntünü nereye sakladın?

(ferit edgü, hakkari’de bir mevsim)

 

 

Yorumlar

Yorumlar

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir