saat beşi yirmi geçe, sabaha karşı, karanlıkta

karanlıkta yürüyorum

hiç ışık yok zira

kim çaldı bu ay denen mefhumu?

binalar mı aldı seni benden yoksa bu pesimizm mi?

 

hileli bu bastığım zeminler

kaldırım taşları dün yağan yağmuru boşaltıyor

akılsız başın faili bacaklarıma

yürüyorum karanlıkta

 

bir saat oluveriyor cebimdeki banknotlar

bir beşlik bir de yirmilik

 

kendime acıyorum adını bilmediğim caddelerde

yerini hatırlamadığım evimi ararken

el yordamıyla bulabilir miyim seni de?

 

 

 

 

 

 

 

 

Yorumlar

Yorumlar

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir