zıpçıktı hayaller

Şehrin her yerini sarmış gri bulutlar

Aşıklar arşınlar bütün sokaklarını

Çan çaldı mı yüreklerde

Hepsi arar aşklarını

 

Duman tütüyordu küçük pencereli kerpiç evden

Çık gel diye günlerce bekledim seni gelmedin neden

Sen bilirsin bir tek benim bu küçük kasabada gönülden seven

Bize de yokluğunda dolunayın ışığında şiir yazmak düştü

 

Cebimde yok beş kuruş kalmadı hiç tütünüm

Ondan kalan ne varsa alın götürün

Yokluğunda çiçek açmadı dallarımda

Ben sensiz oldum bir kötürüm

 

Tanrı küçük çocuk idi

Kendi elimle doğurttuğum

O hiçliğe kadir idi

Kendi elimle büyüttüğüm

 

Zıpçıktı hayallere daldı gönül

Hiç çıktı hayallere daldı da gönül

 

 

A.O

Yorumlar

Yorumlar

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir