telaşe

kafamı koyup kaldırımlara

veda etmek istiyorum bu hayata

son damlama kadar senindir artık bu beden

öyleyse neden bu hezeyan, bu telaş, bu gürültü

anlam veremiyorum, anlamlandıramıyorum sizleri

size benzemekten ölesiye korkuyorum, işte sonunda

ölüyorum

bu, rüzgar mı içimi delip geçen?

Yorumlar

Yorumlar

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir