korku duvarları

ellerimde tütün kokusu var

aklımda da sen

 

kayıp gidiyor ellerimden tütünler

tutmaya çalışıyorum ama seni

 

aklımdan biri geçecekse

elim hep sana gidiyor

 

ama ellerim uzanmaz o kadar uzağa

zira güneş batıyor, hepimiz için batmasa da

 

bilen bile göremez beni

şimşeklerde saklıyım çoğu zaman, yere inemiyorum

 

sırtımı verdim duvarlara

ama önüme bakamıyorum, korkuyorum

 

peşimi bırakmıyor ihtimaller

korkuyorum, en çok da kötü ihtimallerden

 

kaybolmak çok da zor değil gözlerinde

halılar hareket ediyor gönüllerince

 

kendimce tutunmaya çalışıyorum halılara

gitmesinler diye, zira korkuyorum gidenlerden

 

artık yalnız ölmekten korkmuyorum

bizatihi ölmekten korkuyorum

 

her nem bir gün soluyor

denizini kaybettiğinde

 

bir daha yüzememekten korkuyorum

 

Yorumlar

Yorumlar

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir